1. தோற்றுவாய் (Introduction)

ஈழத்துத் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில், கிழக்கிலங்கைப் பிரதேசத்தின் திணை நில அழகியலையும் இஸ்லாமியச் சமூகத்தின் அசல் பண்பாட்டு வாழ்வியலையும் தமிழ் சிறுகதை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்திய முதன்மை எழுத்தாளர்களுள் மருதூர்க்கொத்தன் (வி.எம். இஸ்மாயில்) குறிப்பிடத் தக்கவர். 1964-இல் ‘ஈழநாடு’ பத்திரிகையில் வெளியான இவரது ‘உத்தியோக நாற்காலி’ என்னும் சிறுகதை, மேலோட்டமான ஒரு சமூகப் பிரச்சினையோ அல்லது ஓர் அரசு அதிகாரியின் அன்றாட வாழ்வின் துணுக்கோ அன்று. மாறாக, அது கலை உணர்வுக்கும் (Aesthetic Sensibility) அதிகார வர்க்கத்தின் எந்திரத்தனமான கடமை உணர்வுக்கும் (Bureaucratic Duty) இடையிலான ஆழமான அகமுரண்பாட்டையும், மனித மனசாட்சியின் உன்னதமான மீட்சியையும் விசாரணை செய்யும் ஒரு முதன்மையான தத்துவார்த்தப் படைப்பாகும்.

இச்சிறுகதை, ஒரு மனிதனின் அகத்தினுள் இயங்கும் இரட்டை ஆளுமைகளை - அதாவது, காகிதத்தில் அழுது வடியும் ‘பூவினும் மெல்லிய இதயம் படைத்த எழுத்தாளனையும்’, அதிகார போதையில் எளிய மனிதர்களைக் கடிந்து விரட்டும் ‘காரியாதிகாரியையும்’ - நேருக்கு நேர் மோதவிடுகிறது. புனைவுலக அழகியலில் மூழ்கி நிஜ மனிதர்களின் துயரத்தைக் கவனிக்கத் தவறுகிறான் நாயகன். ஆனால், அவனது வார்த்தைகள் தந்த குற்றவுணர்ச்சி, அவனது அதிகார முகமூடியைக் கிழித்து, மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்புகிறது.

சர்வதேச இலக்கியத் தளத்தில், ஜெர்மன் சமூகவியலாளர் மேக்ஸ் வேபரின் (Max Weber) ‘அதிகார வர்க்க அந்நியமாதல்’ (Bureaucratic Alienation), பிரான்ஸ் காஃப்காவின் (Franz Kafka) அதிகாரக் கட்டமைப்பு, ஜேம்ஸ் ஜோய்ஸின் (James Joyce) ‘திடீர் உண்மை விழிப்பு’ (Epiphany) மற்றும் அரிஸ்டாட்டில் முன்வைக்கும் ‘ஆன்மீகக் கத்தார்சிஸ்’ (Spiritual Catharsis) ஆகிய மெய்யியல் (தத்துவக்) கோட்பாடுகளோடு உரையாடும் ஆற்றல் இக்கதைக்கு உண்டு. அதே வேளையில், கிழக்கிலங்கைக் கரையோரச் சூழலின் தாழை, அடம்பன் கொடிகள் மற்றும் எளிய மனிதர்களின் அசல் மொழி வழக்கைப் பதிவு செய்வதன் மூலம், ஈழத்துச் 'சமூக யதார்த்தவாத' அழகியலுக்கும் சிறந்த சான்றாகத் திகழ்கிறது.

இக்கட்டுரையானது, மருதூர்க்கொத்தனின் ‘உத்தியோக நாற்காலி’ சிறுகதையை அமைப்பியல், தத்துவார்த்தக் குறியீடுகள், உளவியல்-ஆன்மீகக் கத்தார்சிஸ் மற்றும் வட்டார பண்பாட்டு அழகியல் ஆகிய ஆய்வுக் கோட்பாடுகளின் வழியே விரிவான விமர்சனப் பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்துகிறது.

2. கதைக்களம் மற்றும் அமைப்பியல் பகுப்பாய்வு (Plot & Structural Analysis)

இச்சிறுகதை நேர்கோட்டுப் பாணியில் அல்லாமல் (Non-linear narrative), கடந்தகால நினைவுகளும் நிகழ் கால உணர்வுகளும் மாறி மாறி வரும் ‘நினைவோட்ட உத்தி’ (Stream of Consciousness) முறையின்கீழ் நகர்கிறது.

  • மையச் சவால் (Central Conflict): ஒரு மனிதனுக்குள் வாழும் "ஈர நெஞ்சங் கொண்ட எழுத்தாளன்/கலைஞன்" மற்றும் அவன் வகிக்கும் "அதிகார வர்க்க அதிகாரியின் (காரியாதிகாரி) வறட்டுத்தனமான நாற்காலி" ஆகிய இரு துருவங்களுக்கு இடையே நடக்கும் போரே இக்கதையின் மையப்பொருள்.
  • கதைப்பின்னல்:
    • தொடக்க நிலை: கடமை தவறி உணர்ச்சிவசப்பட்டு ஏழைகளை விரட்டியடித்த பின், பிராயச்சித்தம் தேடித் திரும்பி வரும் காரியாதிகாரியின் அமைதியான ஆனால் குற்றவுணர்ச்சி நிறைந்த மனநிலை.
    • பின்நோக்கு நகர்வு (Flashback):
      1. இரவில் ஆமினா என்ற கதாபாத்திரத்தை வைத்து நாவல் எழுதும் கலை உன்னதத் தருணம் மற்றும் நள்ளிரவில் உதவி தேடி வந்த எளிய மனிதர்களின் வருகை.
      2. அலுவலகத்தில் இலக்கிய நண்பருடன் பேசிவிட்டு, தனது படைப்புலகக் கற்பனையில் மூழ்கியிருந்த வேளையில், மீண்டும் வந்த அகதிகளைத் தனது அதிகார போதையில் "உங்களை யார் கடலோரத்தில் வீடுகட்டச் சொன்னது?" என்று கடிந்து விரட்டியடித்த தருணம்.
    • உச்சக்கட்டம் (Climax): கற்பனை கலைந்து சுயஉணர்வு பெற்றதும், தான் செய்த தவறை உணர்ந்து அலுவலகத்தை விட்டும் வீட்டை விட்டும் இறங்கி, அந்த ஏழை அகதிகளைத் தேடி ஓடுதல்.
    • முடிவுரை (Resolution): அகதிகளைச் சந்தித்து ஆறுதல் கூறி நிவாரணம் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்த பின், இயற்கையின் அழகோடு கலந்து அமைதி பெறுதல்.

3. கோட்பாட்டுச் சட்டகங்கள் வழியிலான பகுப்பாய்வு

அ) அதிகார வர்க்கமும் மனித அந்நியமாதலும்  (Bureaucracy and Alienation)

ஜெர்மன் சமூகவியலாளர் மேக்ஸ் வேபர் (Max Weber) விவரிக்கும் 'அதிகார வர்க்க அமைப்பியலில்' (Rational-Legal Bureaucracy), ஒரு அதிகாரி உணர்ச்சிகளற்ற, விதிகளை மட்டும் பின்பற்றும் எந்திரமாகச் செயல்பட நிர்பந்திக்கப்படுகிறான்.

பிரான்ஸ் காஃப்கா (Franz Kafka) தனது படைப்புகளில் காட்டும் அதிகார அமைப்பின் இரக்கமற்ற தன்மையை இக்கதையின் காரியாதிகாரி நாற்காலி பிரதிபலிக்கிறது. ஆனால், காஃப்காவின் கதாபாத்திரங்கள் அதிகாரத்தில் சிாிக்கப்பட்டு மீள முடியாமல் அழியும்; மருதூர்க்கொத்தனின் நாயகனோ, தான் வகிக்கும் அதிகார அமைப்பின் 'அந்நியமாதலை' (Alienation) உணர்ந்து, அதிலிருந்து விடுபட்டு மனசாட்சியின் வழியே மனிதநேயத்தை நோக்கி மீள்கிறான்.

ஆ) அழகியல் கோட்பாடும் நிஜமும்  (Aesthetics vs. Reality)

ஜெர்மன் மெய்யியலாளர் இம்மானுவேல் காண்ட் (Immanuel Kant) முன்வைக்கும் 'சுயசார்பற்ற அழகியல்' (Disinterested Aesthetics) என்ற கருத்தாக்கம் இங்கு விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது.

நாயகன் காகிதத்தில் 'ஆமினா' என்ற புனைவுக் கதாபாத்திரத்தின் துயரத்தை எழுதி, அதற்காகக் கண்ணீர் வடிக்கிறான். இது 'அழகியல் போதை' (Aesthetic Narcissism). ஆனால், நிஜமான மனிதர்கள் கதவைத் தட்டி உதவி கேட்கும்போது, அவனது கற்பனை உலகத்திற்கு இடைஞ்சல் ஏற்பட்டதாகக் கருதி அதிகார தோரணையில் விரட்டுகிறான். புனைவில் காட்டும் போலியான பரிவும், நிஜத்தில் காட்டும் வறட்டுத்தனமான அதிகாரமும் மோதிக்கொள்ளும் தருணம் இக்கதையின் அதிர்வை உருவாக்குகிறது.

இ) கதையாடலின் அமைப்பு மற்றும் நினைவோட்டம்  (Narrative Structure & Stream of Consciousness)

பிரெஞ்சு அமைப்பியல்வாதி கெரார்ட் ஜெனெட் (Gérard Genette) விவரிக்கும் காலக் முரண் (Anachrony) உத்தி இக்கதையில் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது:

  • நிகழ்காலம் (Analepsis & Prolepsis): கதை தொடங்கும்போது நாயகன் ஏழைகளுக்கு உதவி செய்துவிட்டு, மன அமைதியோடு திரும்பி வருகிறான்.
  • கதையின் ஊடே, நேற்று இரவிலும் இன்று மாலையிலும் நடந்த நிகழ்வுகள் நினைவோட்டமாக (Stream of Consciousness) வருகின்றன. இத்தகைய நேர்கோடற்ற கதையாடல் (Non-linear Narrative) வாசகனை நாயகனின் மனசாட்சியின் ஆத்ம விசாரணையோடு நேரடியாகப் பிணைக்கிறது.

4. குறியீடுகளின் தத்துவார்த்த பரிமாணங்கள்

இக்கதையில் மருதூர்க்கொத்தன் கையாண்டுள்ள குறியீடுகள் மனித மனதின் ஆழமான முரண்பாடுகள், அதிகாரக் கட்டமைப்பு, கலை உலகத்திற்கும் நிஜ வாழ்வுக்குமான இடைவெளி, மற்றும் ஆன்மீக விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் ஆழமான தத்துவார்த்தக் குறியீடுகளாகப் (Philosophical Symbols) பரிணமிக்கின்றன.

அ) ‘உத்தியோக நாற்காலி’ vs ‘பிரம்பு நாற்காலி’

  • உத்தியோக நாற்காலி (காரியாதிகாரிக் கதிரை): மேக்ஸ் வேபரின் "அதிகார அமைப்பின் இரும்புக்கூண்டு" (Iron Cage of Bureaucracy) மற்றும் மனித அந்நியமாதலின் (Alienation) குறியீடு. காரியாதிகாரிக் கதிரையில் அமரும்போது நாயகன் தன் இயல்பான மனிதநேயத்தை இழந்து, அரசதிகாரத்தின் எந்திர அங்கமாக மாறுகிறான். அங்கே அவன் மனிதர்களைப் பார்ப்பதில்லை; தஸ்தாவேஜுகளையும் (Files) விதிகளையும் மட்டுமே பார்க்கிறான்.
  • பிரம்பு நாற்காலி (வீட்டு முற்றத்துக் கதிரை): சோரேன் கீர்க்கேகார்ட் (Søren Kierkegaard) மற்றும் ஜீன் பால் சார்த்தர் (Jean-Paul Sartre) கூறும் 'சுயபரிசீலனை' (Self-Reflection) மற்றும் 'ஆத்மார்த்த உண்மைப் பொழுதின்' (Authentic Existence) குறியீடு. அலுவலக அதிகாரத்தை விட்டு விலகி, பிரம்பு நாற்காலியில் அமரும்போது தனது அதிகார முகமூடியைக் கழற்றி எறிந்து, தன் மனசாட்சியின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்கிறான்.

ஆ) தாழம்பூ மற்றும் நன்னாரி

தாழம்பூ எலுமிச்சம்பழ நிறத்து அழகையும், நன்னாரியின் நறுமணத்தையும், இனிப்பான சுவையையும் கொண்டது. ஆனால், அதே தாழங்கனி நாவில் 'சொறிவையும் தினவையும்' (அரிப்பை) ஊட்டக்கூடியது. இது 'அழகியல் இன்பத்திற்கும்' (Aesthetic Pleasure) 'நிஜ உலகக் கசப்பிற்கும்' (Bitter Reality) இடையிலான முரண்பாட்டைக் குறிக்கிறது.

இ) அடம்பன் கொடிகளும் ஊதாப் பூக்களும்

அடம்பன் கொடிகளும் ஊதா நிறப் பூக்களும் 'இயற்கை அறத்தின்' (Natural Law / Universal Consciousness) குறியீடுகளாக இயங்குகின்றன. பூக்கள் நாயகனை ஆத்ம பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தும் 'இயற்கை நீதிபதிகளாக' மாறி அவனது குற்றவுணர்ச்சியை உப்புகின்றன.

ஈ) வெள்ளைக் காகிதமும் கரிய மசியும்

"அமுதமும் நஞ்சும் கலந்து வாழ்வது போல, வெள்ளைக் காகிதமும் கரிய மசியும் சேர்ந்து இலக்கியமாகிக் கொண்டிருக்கிறது." இது வாழ்க்கையின் அடிப்படை அமைப்பான நன்மை-தீமை, ஒளி-இருள், அழகியல்-துயரம் (Yin and Yang / Dialectics) ஆகியவற்றின் கலவையை உணர்த்துகிறது.

உ) செவ்வானமும் ரோஜா மலர்ப் படுதாவும்

ஏழை அகதிகளை விரட்டியடித்த தருணத்தில் மேலை வானம் அவனுக்கு ஒரு "போர்க்களமாக"த் தோன்றுகிறது. ஆனால், தன் தவறை உணர்ந்து அகதிகளுக்கு உதவ வாக்குறுதி அளித்துத் திரும்பும்போது அதே வானம் "ரோஜாமலர் பரப்பிய படுதாவாக" மாறுகிறது. இது அரிஸ்டாட்டில் குறிப்பிடும் 'கத்தார்சிஸ்' (Catharsis – அகத்தூய்மையடைதல்) மற்றும் ஆன்மீகச் சமநிலையைக் (Spiritual Harmony) குறிக்கிறது.

குறியீடு

புறப்பொருள் (Literal)

தத்துவார்த்த உட்பொருள் (Philosophical Meaning)

உத்தியோக நாற்காலி

அலுவலக இருக்கை

எந்திரத்தனமான அதிகாரம், மனித அந்நியமாதல் (Bureaucratic Alienation).

பிரம்பு நாற்காலி

வீட்டு முற்றத்து இருக்கை

ஆத்ம விசாரணை, ஆன்மீகச் சுய விழிப்புணர்வு (Authentic Self).

தாழம்பூ & நன்னாரி

மணமும் கசப்பும் உள்ள கனி

கலைப் புனைவின் இன்பமும் நிஜ வாழ்வின் கசப்பும் (Aesthetics vs. Reality).

அடம்பன் பூக்கள்

கடற்கரை மலர்கள்

இயற்கை அறம், மனசாட்சியின் சாட்சியம் (Universal Moral Law).

வெள்ளைக் காகிதம் & கரிய மசி

எழுதும் பொருட்கள்

வாழ்வின் இருமைத் தத்துவம் – நன்மை/தீமை, அமுது/நஞ்சு (Dialectic of Life).

போர்க்கள வானம் $\rightarrow$ ரோஜாப் படுதா

வானத்தின் நிற மாற்றம்

குற்றவுணர்ச்சியிலிருந்து அகத்தூய்மை அடையும் ஆன்மீக மாற்றம் (Catharsis).

5. உளவியல் மற்றும் ஆன்மீகக் கத்தார்சிஸ் (Catharsis)

அ) உளவியல் முரண்பாடு:

இரட்டை ஆளுமையும் தற்காப்பு மெக்கானிசமும்

அமெரிக்க உளவியலாளர் லியோன் ஃபெஸ்டிங்கர் (Leon Festinger) முன்வைத்த ‘Cognitive Dissonance’ என்னும் கோட்பாட்டின்படி, ஒரு மனிதனின் சுய பிம்பத்திற்கும் அவனது உண்மையான நடத்தைக்கும் இடையே முரண்பாடு ஏற்படும்போது கடுமையான மன உளைச்சல் உருவாகும்.

தான் ஒரு கருணையுள்ள கலைஞன் என்ற சுய பிம்பமும், நிஜத்தில் காட்டிய இரக்கமற்ற செயலும் மோதிக்கொள்ளும்போது, அவனுள் கடுமையான உளவியல் அதிர்ச்சி உருவாகிறது. தன் கற்பனைப் சுகம் கெடக்கூடாது என்பதற்காக, அதிகாரத் தோரணையை ஒரு ‘தற்காப்பு முகமூடியாக’ (Defense Mechanism) அணிகிறான்.

ஆ) திடீர் உண்மை விழிப்பு (Epiphany)

மற்றும் குற்றவுணர்ச்சி

ஜேம்ஸ் ஜோய்ஸ் (James Joyce) குறிப்பிடும் ‘எபிபனி’ (Epiphany) என்பது, ஒரு மனிதன் தன் வாழ்க்கையின் அல்லது நடத்தையின் கசப்பான உண்மையை ஒரே கணத்தில் உணரும் அதிர்ச்சி விழிப்புத் தருணமாகும். "உங்களை யார் கடலோரத்தில் வீடுகட்டச் சொன்னது?" என்ற வார்த்தைகள் மீண்டுவந்து "கண்ணாடித் தூள்களை இதயத்துள் கொட்டிவிட்டது போன்ற நெருடல் வேதனை" தரும் தருணமே அவனது எபிபனி ஆகும். அகதிகளைத் தேடி வீதிக்கு ஓடுவது அவனது ஆத்மா நடத்தும் 'அக ஓட்டம்' (Existential Quest) ஆகும்.

இ) ஆன்மீகக் கத்தார்சிஸ்

(Spiritual Catharsis)

அகதிகளாக நின்ற குடும்பங்களைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து ஆறுதல் கூறி நிவாரணம் பெற்றுத் தருவதாக வாக்குறுதி அளிக்கும் தருணத்தில் அவனது ஆன்மீகத் தூய்மையடைதல் (Spiritual Catharsis) சாத்தியமாகிறது.

[அதிகார போதை / போலி அழகியல்]

↓

[குற்ற உணர்ச்சி / மனச் சிதைவு] (Epiphany)

↓

[பிராயச்சித்தத் தேடல் / அகதிகளைச் சந்தித்தல்]

↓

[கத்தார்சிஸ் / ஆன்மீக மன அமைதி]

 

உளவியல் / ஆன்மீக நிலை

சிறுகதையின் திருப்புமுனைத் தருணம்

தத்துவார்த்த / உளவியல் விளக்கம்

அறிவாற்றல் முரண்பாடு (Cognitive Dissonance)

புனைவு ஆமினாவிற்கு அழுதுவிட்டு, நிஜ அகதிகளை "யார் வீடுகட்டச் சொன்னது?" எனக் கடிதல்.

கலைஞனின் போலி அழகியலுக்கும் அதிகார வர்க்க எந்திரத்தனத்திற்கும் இடையிலான மோதல்.

சுய பிம்பச் சிதைவு (Ego Shattering)

"கண்ணாடித் தூள்களை இதயத்துள் கொட்டிவிட்டது போன்ற நெருடல் வேதனை" அடைதல்.

தற்காப்பு முகமூடி கழன்று, தான் செய்த கொடூரத்தை உணரும் 'திடீர் உண்மை விழிப்பு' (Epiphany).

அக ஓட்டம் (Existential Quest)

காரியாலயம், தெருக்கள் எங்கும் அகதிகளைத் தேடிப் பதறியடித்து ஓடுதல்.

குற்றவுணர்ச்சியிலிருந்து விடுபடவும், இழந்துபோன மனசாட்சியை மீட்கவும் ஆத்மா நடத்தும் போராட்டம்.

ஆன்மீகக் கத்தார்சிஸ் (Spiritual Catharsis)

ஏழைகளுக்கு நிவாரணம் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்து ஆறுதல் கூறுதல்.

தன் பிழைக்குரிய பிராயச்சித்தத்தைச் செய்வதன் மூலம் ஆன்மா அடையும் கத்தார்சிஸ் / தூய்மையடைதல்.

சாந்தி / ஆன்மீகச் சமநிலை (Spiritual Harmony)

"போர்க்களமாக இருந்த மேற்குவானம் ரோஜாமலர் பரப்பிய படுதாவாகத் தோற்றுகிறது."

மனிதநேயத்தைச் மீட்டெடுத்த பிறகு, பிரபஞ்சத்தோடும் இயற்கையோடும் ஆத்மா அடையும் ஒத்திசைவு.

6. வட்டார அழகியலும் ஈழத்து இலக்கிய அடையாளமும்

அ) கிழக்கிலங்கை திணை நில அழகியலும்

இயற்கைச் சித்தரிப்பும்

மருதூர்க்கொத்தன் கிழக்கிலங்கையின், குறிப்பாகக் கல்முனை-மட்டக்களப்பு கரையோரப் பிரதேசத்தின் நெய்தல் மற்றும் மருதம் சார்ந்த நிலப்பரப்பை அதிநுட்பமான அழகியலோடு பதிவு செய்கிறார். தாழை மரங்கள், செம்மஞ்சள் பூத்து மோகம் பொழியும் தாழம்பழங்கள், வெண்மணல், கடல் காற்று, ஊதா நிற அடம்பன் கொடிகள் ஆகியவை அப்பிரதேசத்தின் அசல் அடையாளங்கள்.

ஆ) கிழக்கு மாகாண இஸ்லாமியரின்

அசல் பேச்சுவழக்கு

அகதிகளாக வந்து நிற்கும் எளிய மனிதர்களின் உரையாடலை மருதூர்க்கொத்தன் அசல் வடிவத்திலேயே பதிவு செய்துள்ளார்:

"ஐயா! அந்த வகுத்தெரிச்சலை என்னெண்டு சொல்லுவேன் ஐயா, குஞ்சுங்குராலுமான எங்கட புள்ளையள் ஒண்ட இடமில்லாம நடுங்கிப்போய் நிக்குதுகளையா, எங்க ரெண்டு பேர்ர குடிசைகளைக் கடலெடுத்திற்றையா"

‘வகுத்தெரிச்சல்’, ‘குஞ்சுங்குராலுமான’, ‘ஒண்ட இடமில்லாம’, ‘கடலெடுத்திற்றையா’ போன்ற சொற்கள் கிழக்கிலங்கை இஸ்லாமிய எளிய மக்களின் அவலக் குரலை அசல் வெடிப்போடு கடத்துகின்றன. மேலும் வாப்பா, விதானையார், கந்தோர், காரியாதிகாரி போன்ற சொற்கள் 1960-களின் ஈழத்து சமூக-நிர்வாக அமைப்பைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

இ) ஈழத்துத் தமிழ் இஸ்லாமிய இலக்கிய அடையாளமும்

சமூகப் பரிமாணமும்

ஈழத்து இலக்கியத்தின் பிரதான பண்பான 'சமூக யதார்த்தவாதம்' இக்கதையில் முழுமையாக வெளிப்படுகிறது. பேராசிரியர் சு. வித்தியானந்தன், பேராசிரியர் க. கைலாசபதி, பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி போன்ற அறிஞர்கள் வலியுறுத்திய "தேசிய இலக்கியம் / பிரதேச இலக்கியம்" என்ற ஈழத்து இலக்கியக் கோட்பாட்டுக்குச் சிறந்த சான்றாக இக்கதை திகழ்கிறது.

 

அழகியல் / பண்பாட்டு பரிமாணம்

 

சிறுகதையின் சான்றுகள்

இலக்கிய / சமூகவியல் தளம்

திணை நிலவியல் (Geography & Flora)

 

தாழை, அடம்பன் கொடி, வெண்மணல், கடல் காற்று, நன்னாரி.

கிழக்கிலங்கைக் கரையோர நெய்தல் நிலத்தின் அசல் நிலவியல் அடையாளம்.

வட்டார மொழி வழக்கு (Regional Dialect)

 

"வகுத்தெரிச்சல்", "குஞ்சுங்குராலுமான", "கடலெடுத்திற்றையா".

கிழக்கிலங்கை இஸ்லாமிய தமிழ் வழக்கில் ஒலிக்கும் எளிய மனிதர்களின் ஆத்மார்த்தக் குரல்.

பண்பாட்டு அமைப்பியல் (Cultural Identity)

 

வாப்பா, விதானையார், கந்தோர், காரியாதிகாரி.

1960-களின் ஈழத்துச் சமூக-நிர்வாகக் கட்டமைப்பும் பண்பாட்டு மரபும்.

சமூக யதார்த்தவாதம் (Social Realism)

 

கடலரிப்பினால் வீடிழந்து அகதிகளாக நிற்கும் குடியானவர்கள்.

புனைவு அழகியலைக் கடந்து எளிய மக்களின் நிஜ வாழ்வியல் அவலத்தைப் பதிவுசெய்தல்.

7. முடிவுரை:

கலை அறமும் மானுட மீட்டெடுப்பும் (Conclusion)

மருதூர்க்கொத்தனின் (வி.எம். இஸ்மாயில்) ‘உத்தியோக நாற்காலி’ சிறுகதை, மேலோட்டமான ஒரு சமூக நிகழ்வையோ அல்லது ஓர் அரசு அதிகாரியின் அன்றாட அனுபவத்தையோ மட்டும் பேசும் சாதாரணக் கதையன்று. மாறாக, அது கலை உலகிற்கும் நிஜ உலகிற்கும் இடையிலான முரண்பாடு, அதிகார வர்க்கத்தின் ஆன்மாவற்ற எந்திரத்தன்மை, மற்றும் மனித மனசாட்சியின் உன்னதமான மீட்சி ஆகியவற்றை உலகளாவிய தத்துவார்த்தத் தளத்தில் வைத்து விசாரணை செய்யும் ஒரு முதன்மையான இலக்கியப் படைப்பாகும்.

[அதிகாரக் கூண்டு & போலி அழகியல்] ───► [மனசாட்சியின் விழிப்பு (Epiphany)] ───► [மனிதநேய மீட்சி (Catharsis)]

அ) கோட்பாட்டு மற்றும் தத்துவார்த்தத் தளங்களின் ஒருங்கிணைப்பு

  1. அதிகார வர்க்க அமைப்பியலைக் கடத்தல்: மேக்ஸ் வேபரின் அதிகார வர்க்கக் கோட்பாட்டின்படி, ‘காரியாதிகாரி நாற்காலி’ மனிதனை உணர்ச்சியற்ற விதிகளின் எந்திரமாக மாற்ற முயல்கிறது. ஆனால், இக்கதையின் நாயகன் தன் பதவியின் வறட்டுத்தனமான அதிகாரத்தைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு, பிரம்பு நாற்காலியின் சுயபரிசீலனை வழியே தன் இயல்பான ஆன்மீக மனசாட்சியை அடைகிறான்.
  2. போலி அழகியலிலிருந்து நிஜ வாழ்க்கை அறத்திற்கு நகர்தல்: காகிதத்தில் 'ஆமினா' என்ற புனைவுக் கதாபாத்திரத்தின் துயரத்தை எழுதி அழுது வடியும் கலைஞன், கதவு தட்டி உதவி கேட்கும் அகதிகளின் அவலத்தைக் கண்டு முதலில் சலிப்படைவது அவனது 'அழகியல் சுயமோகத்தின்' பலவீனத்தைக் காட்டுகிறது. எனினும், தன் பிழையை உணர்ந்து தெருத்தெருவாக ஓடிச் சென்று அவர்களுக்குக் கரம் கொடுக்கும்போது, "கலை என்பது வெறும் காகிதங்களில் சிந்தும் கண்ணீர் அல்ல; அது சக மனிதனின் துயரத்தைத் துடைக்கும் சமூக அறம்" என்ற சர்வதேசக் காந்திய/காண்ட்டிய அறவியலை (Universal Ethics) இக்கதை நிலைநிறுத்துகிறது.
  3. உளவியல் விழிப்பும் ஆன்மீகக் கத்தார்சிஸும்: தன் நாவிலிருந்து வெடித்த வறட்டுத்தனமான சொற்கள் தந்த அகச் சிதைவும் (Psychological Epiphany), அதன்பின் அகதிகளைத் தேடி அடைந்த ஆன்மீகத் தூய்மையடைதலும் (Spiritual Catharsis) கதையின் முடிவை ஒரு மகத்தான மானுட வெற்றியாக மாற்றுகின்றன.

ஆ) ஈழத்து இலக்கிய வரலாற்றில் இக்கதையின் நீடித்த மதிப்பு

கிழக்கிலங்கையின் நெய்தல் நில அழகியலையும், தாழை-அடம்பன் கொடிகளின் இயற்கை எழிலையும், இஸ்லாமியச் சமூகத்தின் அசல் பேச்சு வழக்கையும் தன்னுள் தாங்கி நிற்கும் இச்சிறுகதை, ஈழத்து இலக்கியத்தின் ‘மண்ணின் மணமும் சமூகப் பொறுப்பும்’ கொண்ட அழகியலுக்குச் சிறந்த சான்றாகும்.

அன்டன் செகாவின் அதிகார வர்க்கக் கதைகளுடனும், பிரான்ஸ் காஃப்காவின் அந்நியமாதல் கோட்பாடுகளுடனும் உரையாடும் அதே வேளையில், மனிதநேயத்தின் மீதான நம்பிக்கையை உயர்த்தப் பிடிப்பதன் மூலம் இக்கதை சர்வதேச இலக்கியக் குடும்பத்தில் தனக்கென ஒரு தனித்துவமான இடத்தைப் பெறுகிறது.



ஆய்வுத் தளம்

சிறுகதையின் முதன்மைச் செய்தி

சர்வதேசக் கோட்பாட்டுத் தொடர்பு

அமைப்பியல் & கதையாடல்

நினைவோட்ட உத்தி வழியே மனசாட்சியின் ஆத்ம விசாரணையைப் பதிவு செய்தல்.

ஜெரார்ட் ஜெனெட்டின் காலக் முரண் உத்தி (Anachrony / Non-linear Narrative).

அதிகாரமும் சமூகமும்

பதவியின் எந்திரத்தனத்தை வென்று மனிதநேயத்தை முதன்மைப்படுத்துதல்.

மேக்ஸ் வேபரின் அதிகார வர்க்கக் கோட்பாடு (Bureaucratic Alienation).

அழகியலும் அறவியலும்

புனைவு இன்பத்தைக் காட்டிலும் நிஜ மனிதர்களின் துயரத்திற்குத் தோள்கொடுத்தல்.

காண்ட்டிய அறவியல் & ஜேம்ஸ் ஜோய்ஸின் 'எபிபனி' (Epiphany).

உளவியலும் ஆன்மீகமும்

குற்றவுணர்ச்சியிலிருந்து பிராயச்சித்தம் வழியே அகத்தூய்மை அடைதல்.

அரிஸ்டாட்டில் முன்வைக்கும் ஆன்மீகக் 'கத்தார்சிஸ்' (Catharsis).

வட்டார அடையாளமும் நிலமும்

கிழக்கிலங்கை இஸ்லாமிய மக்களின் வாழ்வியலையும் மொழியையும் பதிவுசெய்தல்.

ஈழத்துச் சமூக யதார்த்தவாதம் & பிரதேச அழகியல் (Regional Realism).

சுருங்கக் கூறின், மருதூர்க்கொத்தனின் ‘உத்தியோக நாற்காலி’ சிறுகதை, அதிகார நாற்காலியால் மூடப்பட்டிருக்கும் மனித மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்பி, அதை அன்பினாலும் இரக்கத்தினாலும் கழுவித் தூய்மைப்படுத்தும் ஒரு காலத்தால் அழியாத இலக்கியக் காவியமாகும்.

நூல் அடைவு மற்றும் மேற்கோள்கள் (Bibliography & References)

  1. மருதூர்க்கொத்தன்(வி.எம். இஸ்மாயில்). (1964, மே 10).

உத்தியோக நாற்காலி (சிறுகதை). ஈழநாடு நாளிதழ், யாழ்ப்பாணம்.

2. சர்வதேச மெய்யியல் மற்றும் கோட்பாட்டு நூல்கள்  (International Theoretical & Philosophical Texts)

  1. Aristotle. (1996). Poetics (Trans. Malcolm Heath). London: Penguin Classics.

(கத்தார்சிஸ் / Catharsis கோட்பாட்டுக்கான முதன்மை ஆதாரம்)

  1. Genette, Gérard. (1980). Narrative Discourse: An Essay in Method (Trans. Jane E. Lewin). Ithaca: Cornell University Press.

(நினைவோட்டம் மற்றும் காலக் முரண் கதையாடல் உத்திகளுக்கான நூல்)

  1. Joyce, James. (1944). Stephen Hero. New York: New Directions.

(எபிபனி / Epiphany - திடீர் உண்மை விழிப்பு பற்றிய கருத்தாக்க ஆதாரம்)

  1. Kafka, Franz. (1925). The Trial. Berlin: Verlag Die Schmiede.

(அதிகார அமைப்பின் மனித அந்நியமாதல் பற்றிய ஒப்பீட்டு ஆதாரம்)

  1. Kant, Immanuel. (1987). Critique of Judgment (Trans. Werner S. Pluhar). Indianapolis: Hackett Publishing Company.

(சுயசார்பற்ற அழகியல் / Disinterested Aesthetics பற்றிய ஆய்வு நூல்)

  1. Kierkegaard, Søren. (1985). Fear and Trembling (Trans. Alastair Hannay). London: Penguin Books.

(ஆத்ம விசாரணை மற்றும் சுயபரிசீலனை கோட்பாட்டு நூல்)

  1. Sartre, Jean-Paul. (1956). Being and Nothingness: A Phenomenological Essay on Ontology (Trans. Hazel E. Barnes). New York: Philosophical Library.

(சுய பிம்பம் மற்றும் ஆத்மார்த்த விழிப்புணர்வு சார்ந்த மெய்யியல் நூல்)

  1. Weber, Max. (1978). Economy and Society: An Outline of Interpretive Sociology (Guenther Roth & Claus Wittich, Eds.). Berkeley: University of California Press.

(அதிகார வர்க்கம் மற்றும் இரும்புக்கூண்டு கோட்பாட்டுக்கான முதன்மை நூல்)

3. உளவியல் கோட்பாட்டு ஆதாரங்கள் (Psychological References)

  1. Festinger, Leon. (1957). A Theory of Cognitive Dissonance. Evanston, IL: Row, Peterson and Company.

(அறிவாற்றல் முரண்பாடு / Cognitive Dissonance கோட்பாட்டு நூல்)

  1. Freud, Anna. (1936). The Ego and the Mechanisms of Defense. London: Hogarth Press.

(தற்காப்பு முகமூடி / Defense Mechanism குறித்த உளவியல் ஆதாரம்)

இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.


பதிவுகள் (Pathivukal)

அண்மையில் வெளியானவை

விளம்பரம் செய்யுங்கள்