ZOOM MEETING: https://us06web.zoom.us/j/82713649366#success

இலங்கைத் தமிழர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த அனுபவமிக்க பத்திரிகையாளராக டேவிட் ஜெயராஜ் விளங்கினார். அவர் ஒரு சாதாரண செய்தியாளர் மட்டுமல்ல; கூர்மையான சமூகக் கவனிப்பாளராகவும் திகழ்ந்தார். அவரது எழுத்தின் அடையாளம் நேர்மையே. எந்த அலங்காரமோ மிகைப்போ இல்லாமல், உண்மையை உண்மையாகவே பதிவு செய்தார். அவருடன் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும், அவரது செய்தி வெளியீட்டின் நேர்மையை யாரும் கேள்விக்குட்படுத்த முடியாது.

அவரது வாசகர்கள் தமிழர் சமூகத்தைத் தாண்டி பரவியிருந்தனர். எனது பல சிங்கள நண்பர்கள்கூட செய்தித்தாளை எடுத்தவுடன் முதலில் அவர் எழுதிய கட்டுரைகளையே வாசிப்பார்கள். இவ்வாறு சமூகத்தின் பல தரப்பினரிடமும் நம்பிக்கையைப் பெற்றிருப்பது ஒரு பத்திரிகையாளனுக்குக் கிடைக்கும் அரிதான சாதனையாகும்.

நான் இளமையிலிருந்தே அவரது எழுத்துக்களை வாசித்து வருகிறேன். ஐலன்ட் பத்திரிகையில் அவரது கட்டுரைகளை முதன்முதலாக வாசித்தபோது, அவை எனக்குள் ஒரு புதிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தின.

நான் ஆஸ்திரேலியாவிற்கு இடம்பெயர்ந்தபின், அவர் கனடாவின் டொராண்டோவில் குடியேறினார். இருந்தபோதிலும், இலங்கைத் தமிழர் அரசியலைப் பற்றித் தொடர்ந்து எழுதி வந்தார். 1987 ஆம் ஆண்டு நான் ஆஸ்திரேலியாவில் உதயம் பத்திரிகையைத் தொடங்கியபோது, அவருடன் தொடர்ச்சியான தொடர்பில் இருந்தேன். அவரது பல கட்டுரைகளை தமிழில் வெளியிடும் வாய்ப்பும் எனக்குக் கிடைத்தது.

டொராண்டோவிற்கு சென்றபோதெல்லாம் அவரைச் சந்தித்து, அரசியல் குறித்து நீண்ட உரையாடல்கள் நடத்துவோம். சமீப காலங்களிலும் முகநூல் வழியாக தனது புதிய கட்டுரைகளை தொடர்ந்து அனுப்பிவந்தார். சிலவற்றை நான் பகிர்ந்தும், அதற்கு பதிலளித்தும் இருந்தேன். சில சமயங்களில், சில தமிழர் அரசியல்வாதிகளைப் பற்றி தொடர்ந்து எழுதுவது தேவையற்றது என்று நான் கூறுவேன். அவர் அதனை ஏற்றுக்கொண்டாலும், “ஒரு பத்திரிகையாளராக அது எனது கடமை” என்ற நம்பிக்கையுடன் தொடர்ந்து எழுதினார். உண்மையில், அவர் தனது கடமையை விட அதிகமாகவே செய்தார்.

இலங்கை அரசியலைப் பற்றிய அவரது அறிவு ஒரு களஞ்சியமாக இருந்தது. அவரது எழுத்து பாணி மென்மையும் ஈர்ப்பும் கொண்டது—ஒரு பாட்டன் தனது பேரக்குழந்தைகளுக்குக் கதைகள் சொல்லுவது போல. பலர் கவனிக்காத ஞானமும் தெளிவும் அவரது எழுத்துகளில் வெளிப்பட்டன.

முந்தைய சந்திப்புகளில் அவரை அவரது வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள கடைகளில் சந்தித்திருக்கிறேன். ஆனால் கடந்த ஆண்டு செப்டம்பர் 12 அன்று, அவர் என்னையும் என் மனைவி சியாமளாவையும் தனது வீட்டிற்கு அழைத்து விருந்தளித்தார். அப்போது சியாமளாவும் தர்ஷினியும் உரையாடிக்கொண்டிருக்க, நாங்கள் அரசியல் குறித்து நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். எனக்கிருந்த சொற்ப மருத்துவ அறிவால் அவரது உடல்நிலையில் சில குறைபாடுகள் இருப்பதை உணர்ந்திருந்தாலும், இவ்வளவு விரைவில் அவரை இழப்போம் என்று நான் நினைக்கவில்லை.

அதன்பிறகு சில முறை பேசினோம்; ஆனால் கடந்த இரண்டு மாதங்களாக தொடர்பில்லை. மார்ச் 25 ஆம் தேதி வரை—தமிழ் பாடகர் சௌந்தரராஜன் குறித்து எழுதிய தனது கடைசி கட்டுரையையும்—அவர் எனக்கு அனுப்பியிருந்தார். அப்போது நான் இத்தாலியில் இருந்ததால் பதிலளிக்க முடியவில்லை. மெல்பேர்னிற்கு திரும்பியபின் அவரைத் தொடர்புகொள்ளத் தவறிவிட்டதை நினைத்து இன்று மிகுந்த வருத்தமடைகிறேன்.

தர்ஷினிக்கும் அவர்களது குடும்பத்தினருக்கும் எனது ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள். நண்பர் ஜெயராஜ் செய்த பங்களிப்புகளையும், அவர் விட்டுச் சென்ற நேர்மையின் மரபையும் நாங்கள் என்றும் நினைவுகூர்வோம்.

https://us06web.zoom.us/j/82713649366#success

இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.